Met Expeditie Savelberg zetten we samen de cliënt op één.

Ik heb hiervoor als flexmedewerker veel huizen van binnen gezien. Ik koos voor Savelberg omdat het me het gevoel gaf dat eigen inbreng gewaardeerd werd, en dat is ook zo gebleken.

Waar ik blij van word is de ‘Expeditie Savelberg’. Een project waarin we bedenken hoe we de cliënt centraal zetten. De wensen en behoeften staan bovenaan de berg. Hoe gaan we die bereiken? Dat is onze opdracht. We vormen hiervoor een driehoek met leidinggevenden, algemeen verpleegkundigen en een onafhankelijke coach. De coach bekijkt onze werkwijze van buitenaf en geeft neutraal haar mening. Dat is heel waardevol. We stellen onszelf continu vragen. Gaat de dagstart efficiënt? Hoe maken we meer tijd voor cliënten mogelijk? En dat werkt. Dankzij goede dossiervorming en goed contact met de mantelzorger bereiken we meer.
 
Met ouderen werken is elke dag verrassend. Er zijn zo veel verschillende ziektebeelden; je weet nooit wat je te wachten staat. Ook moet ik als algemeen verpleegkundige optreden bij acute situaties. Bijvoorbeeld bij valincidenten, als iemand onwel wordt of een hartstilstand krijgt, word ik erbij geroepen.
 
De klik met veel bewoners geeft mijn werk een extra dimensie. Vaak ben ik blij dat ik weer naar een bepaald persoon toe kan. Af en toe ga ik nog even op een afdeling langs waar ik ‘geflext’ heb. Gewoon om te checken hoe het met ze gaat. Ondanks hun ziektebeeld ‒ dementie, vergeetachtigheid ‒ hoor ik ‘Hee, wat heb ik jou lang niet gezien!’. Die momenten zijn goud waard.