Je kunt hier bewoners echt kwaliteit van leven geven.

In Prinsenhof wonen mensen in verschillende stadia van dementie. Als we een cliënt opnemen, proberen we zoveel mogelijk te leren over zijn of haar achtergrond. Zodat iedereen zo goed mogelijk z’n leven kan leiden. Het is een hele klus om elke cliënt zich thuis te laten voelen, maar we doen het samen. Samen met mantelzorgers, die hen het beste kennen. En samen met therapeuten en de psycholoog. We combineren onze kennis om tot een goed zorgplan te komen.

Niemand in m’n vriendengroep was verrast toen ik de zorgkant op ging. Ik ben niet soft, maar wel zorgzaam. Het mooie aan de ouderenzorg is dat je een band op kunt bouwen met de cliënt en de familie. In tegenstelling tot het ziekenhuis, waar patiënten in en uit gaan. Ik kan bewoners hier echt kwaliteit van leven geven.
 
We zijn hier voortdurend aan het innoveren. Zo hadden we een tijdje een zorgrobot. Bewoners zaten met de armen omhoog liedjes mee te zingen, de robot tussen hun stoelen in. Ook de robotkat die op schoot ademt en spint, wat heel rustgevend werkt, was een hit. Eén mevrouw was zo dol op Minoes dat ze haar niet wilde afstaan. Toen hebben we er nog eentje gekocht.
 
Voor veel bewoners is het lastig om prikkels te verwerken. We zetten bij hen onder andere massage in, en muziek. Ik heb een keer een klankschalensessie meegemaakt in de patio. Je zag mensen compleet tot rust komen, hun ogen sluiten. Het voelde alsof we samen op zee dobberden. Magisch.