Lees voor

Brrrrrr, wat is het koud...

23 nov 2017

Na zo twee dagen terug in Nederland, rillend van de kou (verschil met Rwanda: ongeveer 20 graden), overgaand naar ritme van het horloge (daar hebben ze de tijd, wij het horloge), kijk ik terug op een indrukwekkend bezoek aan een mooi land, met een mooie bevolking, een zorg die voor Afrikaanse begrippen kwalitatief goed is, maar waar ook nog veel te doen is. Vooral het leven voor mensen met een lichamelijke handicap en ouderen is zwaar. Zelfs de basisbehoefte van een goede woonomgeving en voldoende voeding is voor deze groepen niet overal aanwezig.

Wederkerigheid
De sociale projecten die Zorgpartners samen met de Lelie Zorggroep ondersteunen, richten zich vooral op verbetering van de huisvesting (wind en regenvrij) én goede voeding voor deze mensen. In deze hulp wordt ook uitgegaan van wederkerigheid. Er wordt van deze mensen verwacht dat zij zelf actief zijn, bijvoorbeeld door deels zelf voor eigen voeding te zorgen. Of dat zij met behulp van familie werkzaamheden verrichten aan de woning, terwijl wij de (dure) materialen verzorgen. Een samenwerking die wij overal hebben gezien. Let wel! Van de woningen worden geen paleizen gemaakt en van de voeding zul je geen obesitas krijgen.

Verdieping
In het ziekenhuis bieden wij de verpleegkundigen theoretische verdieping én coaching op de werkvloer. Een directe ondersteuning door een andere professional (in de vorm van werkbegeleiding) kent men niet. Van de opleidingsschool naar de praktijk betekent letterlijk een gooi in het diepe. Deze vorm van kennisdeling werd ook door een van de specialisten van het Maasstad ziekenhuis gedaan bij de artsen in het ziekenhuis. Resultaat enorme grote groepen verpleegkundigen en alle aanwezige artsen die meededen aan deze kennisdeling. Collega’s van Zorgpartners en van het Maasstad ziekenhuis werkten intensief samen. De komende maanden wordt de samenwerking tussen onze collega’s, de opleidingsschool van het ziekenhuis en de verpleegkundige leiding verder verdiept.

Uitdagingen
Als derde onderdeel is er ook een onderzoek uitgevoerd naar een aantal knelpunten in het ziekenhuis, de samenwerking met de dertien basis gezondheidscentra in de regio én andere belemmerende factoren. Het ziekenhuis staat voor een paar uitdagingen. Zo snel mogelijk nieuwbouw van een deel van het ziekenhuis, naar het niveau van ziekenhuisgebouwen in Nederland van de jaren 70 van de vorige eeuw. Bevallen op één kamer met vier vrouwen tegelijk en kamers van 20 patiënten (terwijl ze bestemd zijn voor 6 patiënten) is zelfs voor daar geen pretje.

Net zo is het geen lolletje om in een jeep met op de bodem een gewoon matras (heet in Rwanda een ambulance) vervoerd te worden over een weg naar het ziekenhuis die meer gaten heeft dan de Nederlandse gatenkaas. Het zal een uitdaging zijn om de overheid te bewegen de weg op te knappen en als “drukmiddel” daarvoor gaan we op pad voor “afgeschreven” ambulances in ons land.  

Wat kunnen wij doen?
Met elkaar (Maasstadziekenhuis, Lelie Zorggroep en Zorgpartners) gaan we verder met de ondersteuning van de mensen in Rwanda. We zien mogelijkheden om nog meer te gaan bieden aan mensen in de Sociale projecten, verdere kennisdeling en verbetering van het ziekenhuis. Daarvoor is geld nodig! Dat gaan we op verschillende manieren doen:

  • Goede doelen diner in januari 2018 in de Irishof. Genietend van een perfecte maaltijd krijgt u verhalen te horen en veel (heel veel) foto’s/filmpjes te zien. Komt allen op 25 januari 2018 naar Irishof.
  • U kunt nog altijd via uw salaris een maandelijkse gift geven, die u ook nog belastingvoordeel oplevert. Hoe klein ook, deze levert bijzonder veel op. In Rwanda verdient men gemiddeld 8 euro per dag. Maar heel veel mensen werken voor aanzienlijk minder (landarbeiders: 1 euro en bouwmedewerkers: 3). Ouderen en lichamelijk gehandicapten zijn aangewezen op de familie, de gemeenschap en de kerken.
  • We hebben veel leuke geschenken meegenomen vanuit Rwanda, die we gaan verkopen. Tijdens het Goede Doelen diner, maar ook daarna op de activiteiten in de centra. We gaan ook kijken om dit aanbod verder uit te breiden, onder meer met schitterende tassen, handwerk uit Rwandese naaiateliers. Voor hen bestaansrecht en voor ons nog meer geld om in te zetten in de projecten.

Samen kunnen we daar heel veel, en daar ga ik –samen met jullie- voor!

Simon

P.s. vergeet 25 januari niet. Geef u op, dan zien wij elkaar daar.

Simon de Jong

Plaats een reactie

Geen naam ingevoerd!
Geen e-mailadres ingevoerd!
Geen bericht ingevoerd!
Deel deze pagina: